51 producten
Wat is Chinese zwarte thee?
Zwarte thee is diep geoxideerde thee — 70–90%, zonder kill-green-stap die de enzymen stillegt — en in China draagt deze thee een andere naam: hong cha, "rode thee", naar de roodbruine kleur van de infusie. Het westerse etiket stamt uit de 17e eeuw, toen Europese handelaren hun ladingen simpelweg in "groen" en "zwart" sorteerden. Hoe je hem ook noemt: ambachtelijke Chinese zwarte thee heeft weinig gemeen met vlakke, tannineachtige zakjesmelanges. Hij is van nature zoet en aromatisch — gepofte zoete aardappel, cacao, honing, gedroogde longan, mout — en zo zacht dat melk of suiker overbodig is, al verdraagt hij beide moeiteloos.
Waar is zwarte thee uitgevonden?
Alle zwarte thee ter wereld gaat terug op één bergpas: Tongmuguan, een voormalige grenspost op 1100–1500 m in het Wuyi-gebergte in het noorden van Fujian, waar al sinds de 16e–17e eeuw rode thee wordt gemaakt. Volgens de lokale legende was het een ongeluk aan het einde van de Ming-dynastie: passerende soldaten sliepen een nacht op vers geplukte bladeren, het gekneusde blad kleurde rood en de boeren redden de partij door hem boven dennenhout te drogen. Zelf vonden ze het resultaat maar niks — maar de Europese handelaren die het proefden, bestelden voor de volgende oogst meteen meer. De diepe oxidatie zorgde er bovendien voor dat de thee maandenlange zeereizen doorstond — iets wat verse groene thee nooit is gelukt.
Hoe wordt zwarte thee gemaakt?
Verwelkte bladeren worden gerold om ze te kneuzen, oxideren daarna enkele uren en worden vervolgens langzaam verwarmd en gedroogd. De ambachtsregel is simpel: hoe langzamer de verhitting en hoe gematigder de temperatuur tijdens het oxideren en drogen, hoe fijner de rode thee. Groene thee gaat precies de andere kant op en wordt binnen enkele uren na de pluk gefixeerd; zwarte thee wordt juist bepaald door die lange oxidatie, die het blad donker kleurt en de warme, moutige zoetheid opbouwt.
Welke Chinese zwarte theeën moet je kennen?
Dian Hong uit Yunnan — gouden knoppen en tonen van honing, peper en zoete aardappel; een jonge klassieker, eind jaren dertig gecreëerd door technoloog Feng Shaoqiu als antwoord op de Indiase zwarte theeën. Zhengshan Xiaozhong — door Britse handelaren omgedoopt tot Lapsang Souchong; «Zhengshan», "de oorspronkelijke berg", werd aan de naam toegevoegd om de namaak af te weren die op de roem volgde — bestaat zowel gerookt boven dennenhout als ongerookt. Jin Jun Mei — gemaakt van uitsluitend knoppen, zo'n 120.000–140.000 per kilo, pas in 2005 bedacht door Jiang Yuanxun, theemeester uit Tongmu in de 24e generatie. Plus Guangdong: Yingde Hong en kleine partijen rode thee van Dancong-cultivars, een techniek die in 2009 is uitgewerkt. Veel van deze historische theestreken zijn tegenwoordig beschermde natuurgebieden; onze theeën worden daar met de hand gemaakt op kleine boerderijen.
Chinese zwarte theeën in één oogopslag
| Thee | Regio | Smaak | Karakter |
|---|---|---|---|
| Dian Hong | Yunnan | Honing, gepofte zoete aardappel, lichte peper | Zoet en moutig — de vriendelijkste eerste zwarte thee |
| Zhengshan Xiaozhong (gerookt) | Tongmu, Wuyi-gebergte | Dennenrook, gedroogd fruit | De originele Lapsang Souchong: krachtig, met iets van een kampvuur |
| Zhengshan Xiaozhong (ongerookt) | Tongmu, Wuyi-gebergte | Zoete karamel, longan, cacao | De moderne stijl: alle zoetheid, geen rook |
| Jin Jun Mei | Tongmu, Wuyi-gebergte | Honing, bloemen, rijp fruit | Alleen knoppen — een verfijnde thee voor bijzondere momenten |
Hoe zet je zwarte thee?
Rode thee is makkelijk in de omgang: 4–5 g per 150 ml in gongfu-stijl met water van 90–95°C en korte trekbeurten, of een theelepel per mok gedurende 3–4 minuten op de westerse manier. Zelfs als je hem een minuut vergeet, blijft hij zoet — een ideale ontbijt- en kantoorthee, en een verwarmende keuze voor het koude seizoen.
Elke partij wordt geproefd en rechtstreeks bij de producenten ter plaatse ingekocht. Bestellingen worden snel verzonden vanuit ons magazijn in Amsterdam, door heel Nederland en Europa — en proef voordat je koopt bij de Moychay-theeclub — Rozengracht 92H, Amsterdam.
De feiten en cijfers in deze gids zijn gebaseerd op “Geography of Chinese Tea” van Sergey Shevelev, oprichter van Moychay — geschreven nadat hij elke theeproducerende provincie van China had bezocht.