De naam 小莲子壶 betekent letterlijk "kleine lotuszaadtheepot." Die exacte benaming is niet een algemeen gestandaardiseerde historische vorm in gepubliceerde Yixing-catalogi, dus het volgende geeft een veilige, algemene context gebaseerd op gangbare Chinese theepottradities en lotus-geïnspireerde ontwerpen.
Korte geschiedenis: Kleine, naturalistische theepotten werden populair met de opkomst van Yixing (Zisha) aardewerk vanaf de Ming-dynastie. Ambachtslieden kopieerden vaak vormen van planten, zaden en peulen, en produceerden compacte, eenpersoonsvaten die geliefd waren voor gongfu-thee. Lotus- en lotuszaadmotieven zijn gebruikelijk in de Chinese decoratieve kunst en symboliseren zuiverheid en lang leven; ze komen vaak voor in theepotornamenten en -vormen tijdens de Qing- en Republiekperiodes en in modern atelierwerk.
Vormnotitie: Als een "lotuszaad"-stijl, verwacht een compact, laag profiel met zacht afgeronde contouren en een dekselknop of oppervlaktesuggestie die lijkt op een zaadje of peul. De verhoudingen zijn meestal klein (vaak 60–180 ml), met een korte tuit en een eenvoudige lusvormige handgreep voor gecontroleerd schenken. Als het gemaakt is van zisha-klei, benadrukt de vorm een tastbare warmte en ontwikkelt het met gebruik een zachte patina, wat het aroma en de warmtebehoud voor geconcentreerde infusies versterkt.
Met houtvuur gemaakte handgemaakte Yixing-theepot van Duanni-klei afkomstig uit de originele Huanglongshan-mijn. Xu Shun Wei.
