De exacte vorm die "莲子壶" (lianzi hu, letterlijk "lotuszaadtheepot") wordt genoemd, is geen enkel universeel gestandaardiseerd model en kan ambigu zijn zonder het object zelf te zien. In de Chinese theepotnomenclatuur duiden namen die planten of zaden oproepen meestal op een ontwerp geïnspireerd door lotusbeelden of door de compacte, afgeronde vorm van een zaadje/zaaddoos.
Historische context: Theepotten die zijn vernoemd naar botanische motieven zijn geworteld in de Yixing en bredere Chinese keramiektradities die bloeiden van de late Ming tot de Qing-periode en daarna. Ambachtslieden modelleerden vaak kleine, met de hand gemaakte steengoedtheepotten naar natuurlijke vormen (vruchten, zaden, bloemen) als onderdeel van de smaak van de literati voor intieme, symbolische objecten. Dergelijke vormen werden gewaardeerd vanwege zowel esthetische symboliek — de lotus staat voor zuiverheid en veerkracht — als praktische geschiktheid voor gongfu-bereiding. Werkplaatsen en individuele meesters bleven deze motieven ontwikkelen in vele variaties door de eeuwen heen.
Vormnotitie: Een theepot van het type "lianzi" wordt doorgaans gezien als compact en afgerond, vaak met een laag profiel en subtiele knooppuntversiering of een deksel dat de zaadvorm weerspiegelt. Verwacht een nauwsluitend, goed passend deksel, een gebalanceerd handvat en tuit voor gecontroleerd schenken, en een constructie in zisha of andere fijne brouwklei om het theearoma te versterken.
Houtgestookte handgemaakte Yixing-theepot gemaakt van Duanni-klei afkomstig uit de oorspronkelijke Huanglongshan-mijn. Xu Shun Wei.
