De exacte term "高潘壶" (letterlijk “Gao-Pan theepot”) is niet breed gedocumenteerd in standaard naslagwerken, waardoor de precieze historische herkomst en kenmerkende eigenschappen onduidelijk zijn. In de Chinese keramiekpraktijk combineren namen als deze echter vaak een beschrijvende term (高 = hoog) met een makersnaam of een traditionele vormnaam (潘), dus het is redelijk om het te beschouwen als een hoge variant van een genoemde theepotvorm.
Algemene historische context: kleine, benoemde theepotvormen hebben een lange traditie in China, vooral bij Yixing (宜兴) steengoed theepotten uit de late Ming- en Qing-periodes. Makers en oven-tradities gaven aanleiding tot vele eponieme vormen, elk geoptimaliseerd voor specifieke zetmethoden en kleisoorten. Dergelijke vormen werden gewaardeerd zowel voor praktisch zetten—vooral gongfu cha—als voor liefhebbers en verzamelaars.
Vormnotitie: zoals de naam suggereert, heeft een “hoge” of lange theepot doorgaans een rechtopstaand, langgerekt lichaam met een hogere schouder en relatief smalle diameter. Dit vergroot het interne volume en de kopruimte, verandert de infusiedynamiek en benadrukt visueel de verticale proportie. Verhoudingen, schenkwinkel en de pasvorm van het deksel blijven cruciaal voor het schenksucces; vergelijkbare hoge vormen worden vaak gedraaid of met de hand opgebouwd uit zisha of andere steengoedklei en afgewerkt met eenvoudige, ingetogen versiering.
Met hout gestookte handgemaakte Yixing theepot gemaakt van Duanni-klei afkomstig uit de oorspronkelijke Huanglongshan-mijn. Xu Shun Wei.
