De exacte vorm aangeduid door de Chinese naam "佛手瓜汉瓦" is geen standaard, algemeen gedocumenteerd theepottype en is enigszins vaag zonder het object te zien. De naam lijkt elementen te combineren — 佛手 (Boeddha’s hand), 瓜 (kalebas) en 汉瓦 (Han-tegel) — dus de veiligste interpretatie is dat het verwijst naar een theepot waarvan het profiel of decoratieve vocabulaire die motieven oproept in plaats van een enkel canoniek historisch model.
Algemene historische context: Van het late Ming-tijdperk tot de Qing-dynastie werden Chinese theepotten — vooral die gemaakt in de Yixing zisha-traditie — vaak gemodelleerd naar natuurlijke vormen (vruchten, kalebassen, schelpen) of architectonische elementen en kregen poëtische samengestelde namen. Ambachtslieden en geleerde verzamelaars waardeerden kleine, met de hand gevormde vormen die verwezen naar geluksymbolen; de Boeddha’s hand-citroen en de kalebas dragen beide al lang connotaties van zegen, lang leven en overvloed. Verwijzingen naar “Han” of naar tegels roepen oudheid en klassieke esthetiek op in plaats van een vaste productietijd.
Korte opmerking over de vorm: op basis van de onderdelen van de naam kun je een compacte, gelobde vorm verwachten die doet denken aan een gesegmenteerde kalebas of een vingervormige citroen, met oppervlak- of dekseldetails die herinneren aan een laag, geribbeld “tegel”-profiel. Het algehele effect zou naturalistisch maar geometrisch zijn, met een balans tussen organische rondingen en ingetogen architectonische lijnen.
Met houtvuur gemaakte handgemaakte Yixing-theepot van Duanni-klei afkomstig uit de oorspronkelijke Huanglongshan-mijn. Xu Shun Wei.
